Paavn

दुर्गा चालीसा

Durga Chalisa

॥चौपाई॥

Chaupai

नमो नमो दुर्गे सुख करनी ।नमो नमो दुर्गे दुःख हरनी ॥१॥

Namo Namo Durge Sukh KaraniNamo Namo Durge Dukh Harani

निरंकार है ज्योति तुम्हारी ।तिहूँ लोक फैली उजियारी ॥२॥

Nirankar Hai Jyoti TumhariTihun Lok Phaili Ujiyari

शशि ललाट मुख महाविशाला ।नेत्र लाल भृकुटि विकराला ॥३॥

Shashi Lalat Mukh MahavishalaNetra Lal Bhrikuti Vikarala

रूप मातु को अधिक सुहावे ।दरश करत जन अति सुख पावे ॥४॥

Roop Matu Ko Adhik SuhaveDarash Karat Jan Ati Sukh Pave

तुम संसार शक्ति लै कीना ।पालन हेतु अन्न धन दीना ॥५॥

Tum Sansar Shakti Lai KinaPalan Hetu Anna Dhan Dina

अन्नपूर्णा हुई जग पाला ।तुम ही आदि सुन्दरी बाला ॥६॥

Annapurna Hui Jag PalaTum Hi Aadi Sundari Bala

प्रलयकाल सब नाशन हारी ।तुम गौरी शिवशंकर प्यारी ॥७॥

Pralay Kaal Sab Nashan HariTum Gauri Shivshankar Pyari

शिव योगी तुम्हरे गुण गावें ।ब्रह्मा विष्णु तुम्हें नित ध्यावें ॥८॥

Shiv Yogi Tumhare Gun GavenBrahma Vishnu Tumhen Nit Dhyaven

रूप सरस्वती को तुम धारा ।दे सुबुद्धि ऋषि मुनिन उबारा ॥९॥

Roop Saraswati Ko Tum DharaDe Subuddhi Rishi Munin Ubara

धरयो रूप नरसिंह को अम्बा ।परगट भई फाड़कर खम्बा ॥१०॥

Dharyo Roop Narsingh Ko AmbaPargat Bhai Phadkar Khamba

रक्षा करि प्रह्लाद बचायो ।हिरण्याक्ष को स्वर्ग पठायो ॥११॥

Raksha Kari Prahlad BachayoHiranyaksh Ko Swarg Pathayo

लक्ष्मी रूप धरो जग माहीं ।श्री नारायण अंग समाहीं ॥१२॥

Lakshmi Roop Dharo Jag MahinShri Narayan Ang Samahin

क्षीरसिन्धु में करत विलासा ।दयासिन्धु दीजै मन आसा ॥१३॥

Ksheersindhu Mein Karat VilasaDayasindhu Deejai Man Asa

हिंगलाज में तुम्हीं भवानी ।महिमा अमित न जात बखानी ॥१४॥

Hinglaj Mein Tumhin BhavaniMahima Amit Na Jaat Bakhani

मातंगी अरु धूमावति माता ।भुवनेश्वरी बगला सुख दाता ॥१५॥

Matangi Aru Dhumavati MataBhuvaneshwari Bagla Sukh Data

श्री भैरव तारा जग तारिणी ।छिन्न भाल भव दुःख निवारिणी ॥१६॥

Shri Bhairav Tara Jag TariniChhinn Bhal Bhav Dukh Nivarini

केहरि वाहन सोह भवानी ।लांगुर वीर चलत अगवानी ॥१७॥

Kehari Vahan Soh BhavaniLangur Veer Chalat Agwani

कर में खप्पर खड्ग विराजै ।जाको देख काल डर भाजै ॥१८॥

Kar Mein Khappar Khadg VirajaiJako Dekh Kaal Dar Bhajai

सोहै अस्त्र और त्रिशूला ।जाते उठत शत्रु हिय शूला ॥१९॥

Sohai Astra Aur TrishulaJate Uthat Shatru Hiya Shula

नगरकोट में तुम्हीं विराजत ।तिहुँलोक में डंका बाजत ॥२०॥

Nagarkot Mein Tumhin VirajatTihun Lok Mein Danka Bajat

शुम्भ निशुम्भ दानव तुम मारे ।रक्तबीज शंखन संहारे ॥२१॥

Shumbh Nishumbh Danav Tum MareRaktabeej Shankhan Sanhare

महिषासुर नृप अति अभिमानी ।जेहि अघ भार मही अकुलानी ॥२२॥

Mahishasur Nrip Ati AbhimaniJehi Agh Bhar Mahi Akulani

रूप कराल कालिका धारा ।सेन सहित तुम तिहि संहारा ॥२३॥

Roop Karal Kalika DharaSen Sahit Tum Tihi Sanhara

परी गाढ़ सन्तन पर जब जब ।भई सहाय मातु तुम तब तब ॥२४॥

Pari Gaadh Santan Par Jab JabBhai Sahaya Matu Tum Tab Tab

अमरपुरी अरु बासव लोका ।तब महिमा सब रहें अशोका ॥२५॥

Amarpuri Aru Basav LokaTab Mahima Sab Rahen Ashoka

ज्वाला में है ज्योति तुम्हारी ।तुम्हें सदा पूजें नरनारी ॥२६॥

Jwala Mein Hai Jyoti TumhariTumhen Sada Poojen Narnari

प्रेम भक्ति से जो यश गावें ।दुःख दारिद्र निकट नहिं आवें ॥२७॥

Prem Bhakti Se Jo Yash GavenDukh Daridra Nikat Nahin Aven

ध्यावे तुम्हें जो नर मन लाई ।जन्ममरण ताकौ छुटि जाई ॥२८॥

Dhyave Tumhen Jo Nar Man LaaiJanm Maran Taakau Chhuti Jaai

जोगी सुर मुनि कहत पुकारी ।योग न हो बिन शक्ति तुम्हारी ॥२९॥

Jogi Sur Muni Kahat PukariYog Na Ho Bin Shakti Tumhari

शंकर आचारज तप कीनो ।काम अरु क्रोध जीति सब लीनो ॥३०॥

Shankar Aacharaj Tap KeenoKaam Aru Krodh Jeeti Sab Leeno

निशिदिन ध्यान धरो शंकर को ।काहु काल नहिं सुमिरो तुमको ॥३१॥

Nishidin Dhyan Dharo Shankar KoKahu Kaal Nahin Sumiro Tumko

शक्ति रूप का मरम न पायो ।शक्ति गई तब मन पछितायो ॥३२॥

Shakti Roop Ka Maram Na PayoShakti Gai Tab Man Pachhitayo

शरणागत हुई कीर्ति बखानी ।जय जय जय जगदम्ब भवानी ॥३३॥

Sharanagat Hui Kirti BakhaniJai Jai Jai Jagadamb Bhavani

भई प्रसन्न आदि जगदम्बा ।दई शक्ति नहिं कीन विलम्बा ॥३४॥

Bhai Prasann Aadi JagadambaDai Shakti Nahin Keen Vilamba

मोको मातु कष्ट अति घेरो ।तुम बिन कौन हरै दुःख मेरो ॥३५॥

Moko Matu Kasht Ati GheroTum Bin Kaun Harai Dukh Mero

आशा तृष्णा निपट सतावें ।मोह मदादिक सब बिनशावें ॥३६॥

Aasha Trishna Nipat SatavenMoh Madadik Sab Binshaven

शत्रु नाश कीजै महारानी ।सुमिरौं इकचित तुम्हें भवानी ॥३७॥

Shatru Nash Keeje MaharaniSumirau Ikchit Tumhen Bhavani

करो कृपा हे मातु दयाला ।ऋद्धिसिद्धि दै करहु निहाला ॥३८॥

Karo Kripa He Matu DayalaRiddhi Siddhi Dai Karahu Nihala

जब लगि जिऊँ दया फल पाऊँ ।तुम्हरो यश मैं सदा सुनाऊँ ॥३९॥

Jab Lagi Jiun Daya Phal PaaunTumharo Yash Main Sada Sunaun

श्री दुर्गा चालीसा जो कोई गावै ।सब सुख भोग परमपद पावै ॥४०॥

Shri Durga Chalisa Jo Koi GaveSab Sukh Bhog Parampad Pave

देवीदास शरण निज जानी ।करहु कृपा जगदम्ब भवानी ॥

Devidas Sharan Nij JaniKarahu Kripa Jagadamb Bhavani

॥दोहा॥

Doha

शरणागत रक्षा करे, भक्त रहे निःशंक ।मैं आया तेरी शरण में, मातु लिजिये अंक ॥

Sharanagat Raksha Kare, Bhakt Rahe NishankMain Aaya Teri Sharan Mein, Matu Lijiye Ank

॥ इति श्री दुर्गा चालीसा ॥

Iti Shri Durga Chalisa

About Durga Chalisa. The Durga Chalisa is a forty-verse Hindi hymn to Goddess Durga, traditionally linked to a devotee-poet named Devidas who names himself in the closing lines. It moves through her many forms and names — Annapurna, Saraswati, Lakshmi, Kalika, and the slayer of Mahishasura and of the demons Shumbha and Nishumbha — before closing with a prayer for refuge and grace. Devotees recite it daily, especially during Navratri and on Tuesdays and Fridays, seeking protection from fear, hardship, and misfortune.